از اردوگاه پناهندگان در آلمان تا دفتر صدراعظم؛ داستان مجسمهساز ایرانی محمد طاهرینیا
رنو، نوادا – هنر اعتراضی همیشه یکی از قویترین ابزارهای بیصدایی بوده است. در جایی که ترس حرف زدن را میگیرد، هنرمندان با زبان بصری حقیقت را فریاد میزنند. محمد طاهرینیا با نام هنری Mocaso یکی از همین هنرمندان است؛ مجسمهسازی ایرانی که پس از سالها فشار و نابرابری به آلمان پناهنده شد.
در سکوت سنگین یک اردوگاه پناهندگان، تنها با ابزارهای ابتدایی، تکه چوبی را تراشید و رنجهای سرکوبشده را در آن قالب زد. همان مجسمه ساده اما پرمعنا، سر از دفتر آنگلا مرکل، صدراعظم اسبق آلمان، درآورد؛ نمادی از این که چگونه صدای یک هنرمند میتواند از محدودترین شرایط به بالاترین جایگاهها برسد.
طاهرینیا امروز تحت نام Mocaso به کار خود ادامه میدهد و صدای کسانی میشود که هرگز جرئت گفتن حقیقت را نداشتند. منتقدان آثار او را در کنار استادانی چون میکلآنژ، دُناتلو و رودن قرار میدهند.
او میگوید: «هنرمندی که صدای مردم زمانهاش نباشد، نمیتواند یک هنرمند کامل محسوب شود.» مجسمههای او نه فقط در گالریهای اروپا، بلکه در فضاهای عمومی و نمادین نیز به نمایش درآمدهاند.
این گزارش بخشی از پروژه «هنر بدون مرز» رسانه Ren&R است. همه روزه میتوانید از طریق اینستاگرام ایشان با جدیدترین آثار آشنا شوید.